Freesociety

Αν εξαιρέσουμε τους ανθρώπους που πράγματι φοβούνται τα εμβόλια κυρίως για λόγους υγείας και εκείνους που έχουν μια επιστημονική άποψη θεμελιωμένη και ειλικρινή κατά των εμβολιασμών, τη μεγάλη πλειονότητα των αρνητών-αντιεμβολιαστών αποτελούν άνθρωποι με την κοινωνική παθολογία του περιθωρίου, στους οποίους η κοινωνική κατακραυγή που στρέφεται εναντίον τους επιβεβαιώνει την προσωπικότητά τους, τρέφει τον ναρκισσισμό τους και τους δημιουργεί την ποθούμενη αίσθηση διάκρισης και υπεροχής, που με άλλο τρόπο δεν κατάφεραν στη ζωή τους. Με τη δημόσια άρνησή τους οι άνθρωποι αυτοί αποκτούν την πεποίθηση ότι εντάσσονται σ ένα σκληρό και διακριτό κοινωνικό υποσύνολο και αισθάνονται ότι αποτελούν, επιτέλους, σημαντικά πρόσωπα που έχουν άποψη, επιρροή, κύρος και εξουσία, που μπορούν να κινήσουν τα νήματα της κοινωνίας, να τραβήξουν την προσοχή του κόσμου και να αποτελέσουν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος των άλλων, που με άλλους τρόπους δεν μπόρεσαν και δεν μπορούν. Με τον τρόπο αυτό αποκτούν (ψευ...

  .... Ζούσε τότες στο νησί του μια όμορφη κοπέλα, η Δέσποινα Μανιάτη. Κάθε φορά που την έβλεπε έλεγε κι αντικαθρεφτίζονταν τα πέλαγα στα μάτια της. Φουντωμένος από τη νιότη του, ερωτοχτυπήθηκε μαζί της. Μπροστά όμως στον πόθο της καρδιάς του ορθωνόταν τρανό εμπόδιο. Τα γονικά του 'τοιμάζανε τη Δέσποινα, όπως ήταν η συνήθεια κείνου του καιρού, για γυναίκα του μεγαλύτερου αδελφού του, του Αναγνώστη. Κι όσο συλλογιόταν πως τούτο το κορμί, το χαϊδολογημένο ως τότες μονάχα από το μελτέμι, θα το χαιρόταν άλλος, ας είναι κι αδελφός, τόσο μαράζωνε. Περήφανος καθώς ήταν, κράταγε κρυφό το μεράκι του και δεν τ' ομολογούσε σε κανέναν. Μόνο που γίνηκε πιο δύσκολος από πριν, πιο λογομίλητος, πιο αποτραβηγμένος. - Τι έχεις Κωνσταντή, τον ρώταγαν οι δικοί του. - Τίποτις. Να, θέλω να πάω να γίνω καλόγερος... αποκρινόταν κοκκινίζοντας. Τέλος κατάλαβαν το μαράζι που τον έτρωγε κι αντί να δώσουν τη Δέσποινα στον Αναγνώστη, την πάντρεψαν, γύρω από το 1817, με τον Κωνσταντή. Κι ο Κωνσταντής δεν γίν...

  Φιλαράκια πληκτρολόγοι, που το παίζετε μεγαλόψυχοι αντιρατσιστές και λυπάστε τους Αφγανούς, τις γυναίκες που θα αναγκαστούν να φορέσουν τις μπούργκες κλπ.. Άλλο είναι να μένεις στο οροφοδιαμέρισμά σου σε κάποιο βόρειο ή νότιο προάστιο και να κάνεις τις βόλτες σου στους ήσυχους και καθαρούς δρόμους, κατάσταση που σε κάνει να θλίβεσαι εκ του ασφαλούς, με την ησυχία σου και την άνεσή σου για το δράμα των προσφύγων και να αγανακτείς με τους ξενοφοβικούς και ρατσιστές ακροδεξιούς φασιστο-ανησυ-χούντες και άλλο να ζεις στο μονότουβλο διαμέρισμα στην πολυκατοικία του κέντρου, όπου στο ένα διπλανό διαμέρισμα ζουν δέκα Πακιστανοί και μπαινοβγαίνουν άλλοι τόσοι και στο άλλο διπλανό διαμέρισμα χαλάνε τον κόσμο ολημερίς και ολονυχτίς 3-4 κουτσούβελα από τη Συρία ή το Αφγανιστάν και, όταν θελήσεις να πας μια βόλτα, μπας και ηρεμήσεις λίγο, δεν περπατάς σε ήσυχους και καθαρούς δρόμους αλλά, όταν δεν πατάς σε ακαθαρσίες και ούρα, σκοντάφτεις σε σκουπίδια και στα τσαντίρια της πλατείας. Για να μ...

Η ελεύθερη έκφραση της προσωπικότητας και η ελευθερία της γνώμης προϋποθέτουν ότι έχεις δική σου προσωπικότητα και γνώμη και, επιπλέον, το θάρρος να τη διατυπώνεις δημόσια, ενώ, επ' ουδενί δεν προϋποθέτουν την αποδοχή ή/και έγκριση από τους τρίτους. Αντίθετα, μάλιστα, οι ελευθερίες αυτές επιβεβαιώνονται, κυρίως, με την άρνηση και τον αντίλογο! Άλλωστε, "δυοίν λόγοιν περί παντός πράγματος αντικειμένους αλλήλοις" ( για κάθε θέμα μπορούν να προβληθούν δυο αντίθετες επιχειρηματολογίες), όπως έλεγαν οι σοφιστές, ενώ, σημασία δεν έχει μόνο η άποψη αυτή καθαυτή αλλά τα στοιχεία, οι λόγοι και τα επιχειρήματα που τη θεμελιώνουν! Όταν, όμως, κάνεις την πάπια ή προσπαθείς να είσαι αρεστός στους άλλους και να διαμορφώνεις τη δημόσια εικόνα σου ανάλογα με τις απόψεις και τις επιθυμίες των άλλων, ιδίως όσων σε περιβάλλουν, οικοδομώντας με στοιχεία δημοσίων σχέσεων τη δημόσια εικόνα σου, τότε ενεργείς ως κόλακας, φερέφωνο, γλείφτης, οιονεί κομματικός πολιτικάντης -συνήθως για να πετύχε...

Σήμερα, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (FB, TWITTER, INSTA... κλπ) δίνουν δικαίωμα λόγου σε στρατούς ηλιθίων, κομματικών, πολιτικάντηδων, χαβαλετζήδων, αργόσχολων, άεργων, τεμπέληδων, ανεπάγγελτων, ματσό, ανήθικων, ανώμαλων, διεστραμμένων, πορνών, επιδειξιών, νυμφομανών, φιλάρεσκων, γραφικών, κομπλεξικών, δυστυχισμένων, εγκληματιών, διεφθαρμένων και άλλων ψυχοσυναισθηματικά και διανοητικά ανισόρροπων... Όλοι αυτοί, προηγουμένως άρθρωναν λόγο είτε στο σπίτι τους κάτω από την παντόφλα της πεθεράς ή τη σφαλιάρα του συζύγου είτε σε κανα κωλόμπαρο μετά από ένα ποτήρι κρασί είτε, τέλος, σε κανα κομματικό πολιτικάντικο στέκι μετά από αφισοκόλληση, ενώ αυτοί που τους άκουγαν είτε τους ανέχονταν είτε τους αγνοούσαν είτε τους ανάγκαζαν να σωπαίνουν... Τώρα, όλοι αυτοί μπορούν να μιλάνε δημόσια και ελεύθερα, πληκτρολογώντας στον Η/Υ, στο τάμπλετ ή στο κινητό, κρυμμένοι στο ασφαλές λαγούμι τους πίσω από μια επεξεργασμένη φωτό ή παρέα με κανα τίκι κοκτέιλ Scorpion ή Ramos Gin Fizz, δηλώνοντας ότι δια...

Ματαιοπονούν όσοι επιχειρούν -επαναλαμβάνοντας νεολογισμούς ή ιδεολογικά φορτισμένες λέξεις, όπως γυναικοκτονία, πατριαρχία, ρατσισμός, φασισμός, σεξισμός, έμφυλη βία κλπ., είτε να καθιερώσουν νέους γλωσσικούς όρους για κοινωνικά φαινόμενα που δεν υπάρχουν είτε να ιδεολογικοποιήσουν ή να κομματικοποιήσουν το έγκλημα και τη βία για να ενοχοποιήσουν ολόκληρες κατηγορίες ανθρώπων, αφού η ενοχοποίηση που επιθυμούν δεν θεμελιώνεται με επιστημονικά στοιχεία, κριτήρια και κοινωνιολογικές μελέτες... Η αναγωγή των αιτιών του φαινομένου του εγκλήματος και της βίας σε αφηρημένες έννοιες όπως πατριαρχία, σεξισμός, διαπαιδαγώγηση και άλλες ιδεολογικά φορτισμένες έννοιες και θεσμούς, είναι λόγοι που εν τέλει υποβαθμίζουν ή αναιρούν την ατομική ευθύνη του δράστη και μεταθέτουν την ευθύνη του στην κοινωνία, κι έτσι καθιστούν την πράξη του δικαιολογημένη, ακόμα και ατιμώρητη. Διότι, με τη συλλογιστική αυτή, ακόμη και οι γονείς που διαπαιδαγώγησαν τον εγκληματία, ούτε αυτοί είναι υπεύθυνοι, αφού κι αυτ...

Τώρα που ανοίγουν εκθέσεις ζωγραφικής, θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και άλλα "πολιτιστικά" θεάματα και ακροάματα, εσείς που, πρώτοι πρώτοι, θα σπεύσετε να τα χαρείτε -σας έλειψε ο "πολιτισμός" τόσο καιρό...- μη ξεχάσετε, πηγαίνοντας, να μην οδηγείτε με μεγάλη ταχύτητα και επιθετικά μέσα στην πόλη, να παρκάρετε τ΄αμάξια σας κάτω από τα πεζοδρόμια, σε χώρο στάθμευσης μακριά από τις ράμπες των ΑΜΕΑ, να μη μουτζώνετε, βρίζετε, φτύνετε τους λοιπούς οδηγούς που χρησιμοποιούν το οδόστρωμα, να σταματάτε στις διαβάσεις των πεζών παραχωρώντας τους προτεραιότητα και μη χρησιμοποιείτε άσκοπα τις κόρνες και στη διαπασών τη μουσική... Ακόμη, μη πετάτε σκουπίδια στο δρόμο και αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε πλαστικά μιας χρήσης -οι μισοί κυκλοφορείτε με ένα πλαστικό ποτήρι καφέ, που το πετάτε με υπόλοιπο καφέ όπου βρείτε, πληκτρολογώντας στο κινητό- και μαζεύετε τις ακαθαρσίες του σκύλου σας από τις ξένες πόρτες και πεζοδρόμια που είναι πλέον μονίμως γεμάτες απ αυτές. Προσπαθήστ...