Freesociety

Εκών άκων, βλέπω συχνά να περνάνε από την "αρχική σελίδα" μου, μεταξύ άλλων, και "πολιτικά" σχόλια διαφόρων κομματόσκυλων, που δηλώνουν (ή υποστηρίζουν ότι είναι ή φέρονται να είναι) μέλη ή υποστηρικτές διαφόρων πολιτικών κομμάτων... Σχεδόν όλα τα σχόλιά τους χαρακτηρίζονται από κομματικές παρωπίδες και έλλειψη πολιτικής όρασης,  προσπάθεια φθηνού εντυπωσιασμού,  ημιμάθεια, επιδερμική γνώση της εσωτερικής πολιτικής (οικονομικών, φορολογικών, εκπαιδευτικών, εργασιακών, ασφαλιστικών κλπ. θεμάτων), πλήρη άγνοια των ευρωπαϊκών και διεθνών πολιτικοοικονομικών σχέσεων και θεσμών και από ξύλινο και ανούσιο λόγο με πλήρη απουσία πρακτικών και χρηστικών πολιτικών προτάσεων.  Ειδικότερα, τα σχόλιά τους περιορίζονται, συνήθως, σε συκοφαντίες και υβριστικούς χαρακτηρισμούς, κουτσομπολιά, προσωπικές παραπολιτικές επιθέσεις, ίντριγκες και κακεντρεχή σχόλια κατά πολιτικών αντιπάλων, ενδοκομματικών "συντρόφων" και αντίπαλων φατριών! Συνήθη θέματα των σχολίων αυτ...

(Με αφορμή το πρόσφατο έγκλημα του καταζητούμενου Αλβανού με θύμα τη σύζυγό του και την εν συνεχεία εξαφάνισή του μαζί με ένα από τα ανήλικα τέκνα του) 1. Το ρήμα "απάγω" σημαίνει αρπάζω βίαια με σκοπό τον εκβιασμό και ο σωστός τύπος του στην οριστική Ενεστώτα είναι "απάγω" και όχι απαγάγω, αφού ο τελευταίος είναι γραμματικός τύπος της Υποτακτικής έγκλησης και χρησιμοποιείται ύστερα από τα μόρια "να", "θα", ''όταν" κλπ. Έτσι, απαγω γέας είναι όποιος απάγει μια γυναίκα (οριστική έγκληση) ή επιχειρεί να απαγάγει μια γυναίκα (υποτακτική έγκληση). Ούτε καν, βέβαια, να περάσει από το μυαλό κανενός να πει π.χ. επιχειρεί να "απάξει" μια γυναίκα, κατ' αναλογία του βλακώδους τύπου "παράξει" (ρ. παράγω), που πολλοί, ακόμη και μορφωμένοι, χρησιμοποιούν κατά κόρον.. 2. Ως προς το έγκλημα, τώρα, που διέπραξε ο καταζητούμενος Αλβανός, αρκετά από τα Μ.Μ.Ε. μετέδωσαν ότι ο πατέρας, "απήγαγε" το παιδί του. Επ...

Στη χώρα μας επικρατεί ήδη από την τουρκοκρατία μια στενή, κλειστή, οικογενειακή, «συγγενοκρατική», περιοριστική και φοβική νοοτροπία, που δεν συμβιβάζεται ούτε με τη σύγχρονη ανοιχτή κοινωνία και παγκοσμιοποιημένη οικονομία, ούτε με την πολυπολιτισμικότητα, μέσα στην οποία αναγκαία καλούμαστε να ζήσουμε, να εργαστούμε και να αναπτυχθούμε ως οικονομικά υποκείμενα και πολίτες. Το σπουδαιότερο, μάλιστα, χαρακτηριστικό αυτής της νοοτροπίας είναι ότι δεν απαντάται μόνο στο Δημόσιο τομέα της κοινωνίας και της οικονομίας (π.χ. πελατειακές και προνομιακές σχέσεις στις οικογενειοκρατούμενες, κομματικοκρατούμενες και πελατειακές δημόσιες υπηρεσίες, επιχειρήσεις, οργανισμούς, κλπ) αλλά ακόμη και στον ιδιωτικό τομέα, τις ιδιωτικές σχέσεις της κοινωνίας (καθημερινές κοινωνικές και συγγενικές σχέσεις, φιλίες, σχέσεις εθιμοτυπίας, συναναστροφές κλπ.), μάλιστα δε ακόμα και σ’ αυτή καθαυτή την ιδιωτική οικονομία, κρατικοδίαιτη ή μη, δηλαδή τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Πρόκειται για μια κοινωνία, στ...

Είναι πλέον σαφές ότι η παρούσα κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία) δεν μπορεί να λειτουργήσει στο πλαίσιο της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας -συνεπώς ούτε και η αντίστοιχη Πολιτεία και κοινωνία- αφού εισηγείται στο Κοινοβούλιο (νομοθετική εξουσία) νόμους προς ψήφιση (νομοσχέδια) που δεν τους θέλει ούτε σκοπεύει να τους εφαρμόσει δηλαδή νόμους ψεύτικους (ή υποκριτικούς ή προσχηματικούς), αλλά τους ψηφίζει απλώς και μόνο για να δείξει (δηλ. καμώνεται) ότι συμμορφώνεται με τις σχετικές απαιτήσεις των δανειοδοτών (E,K.T., Δ.Ν.Τ κλπ.), δηλώνοντας μάλιστα δημόσια, urbi et orbi*, πως είτε δεν πρόκειται να τους εφαρμόσει είτε ότι θα ψηφίσει αργότερα άλλους (παράλληλους και αντίθετους) νόμους για να εξοστρακίσει ή να εξουδετερώσει ή να απομειώσει την ισχύ των πρώτων, των ανεπιθύμητων. Η κατάσταση αυτή είναι εξωθεσμική, παρασυνταγματική και ασυμβίβαστη τόσο με την έννοια όσο και με το σκοπό της κρατικής εξουσίας ως σύνολο αλλά και ως προς το δόγμα της διάκρισης των εξουσιών, που αποτελεί...

1. Η ενοχοποίηση των λέξεων γενικά Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε υποδηλώνουν όχι μόνο τη μόρφωση και την ευφυΐα μας αλλά και τη (συνειδητή ή ασυνείδητη) στάση μας απέναντι στη ζωή: στάση ιδεολογική, ψυχολογική, αξιολογική, αισθητική. Στη χώρα μας, την τελευταία 30ετία ή και περισσότερο, ο θεσμός της "επιχείρησης" και, κατ' επέκταση, ο όρος, η έννοια και η αντίστοιχη λέξη (και τα παράγωγά της "επιχειρηματικότητα", "επιχειρηματίας" κλπ), φορτίστηκε αρνητικά, συχνά όχι άδικα, λόγω της γενικότερης κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας (έλλειψη υγιούς ιδιωτικής οικονομίας, σοσιαλιστικές ιδεοληψίες, πελατειακές σχέσεις, διαφθορά κλπ) διότι συνυφάνθηκε ή ταυτίστηκε με μια κακή πραγματικότητα, δηλαδή με την κομπίνα, τη βρώμικη και αθέμιτη συναλλαγή, την αδιαφάνεια, τον αθέμιτο πλουτισμό, την ευνοϊκή και προνομιακή μεταχείριση από το κράτος κλπ. Όπως, λοιπόν, γίνεται συνήθως, όταν μας ενοχλεί η κακή πραγματικότητα που δεν μπορούμε να αλλάξουμε, προσπαθούμε να ...

Δυστυχώς, ο καθηγητής Βενιζέλος θυσιάζει για πολλοστή φορά το Σύνταγμα -βλ. παλαιότερα το ζήτημα της ψήφου Αλευρά και τα χρωματιστά ψηφοδέλτια- το Συνταγματικό δίκαιο και την ιδιότητα του επιστήμονα Συνταγματολόγου στις σκοπιμότητες της κομματικής πολιτικής και στην ιδιότητα του κομματικού στελέχους! Σώφρον είναι, πάντως, να μην παρασύρονται οι πολίτες από κομματικές παρωπίδες...  Προφανώς το δημοψήφισμα είναι συνταγματικό και άκρως επιβεβλημένο από πολιτική και δημοκρατική άποψη! Το ζήτημα που θα κριθεί με το δημοψήφισμα δεν αφορά κάποιο "ψηφισμένο νομοσχέδιο" ούτε ζήτημα "δημοσιονομικό" (προϋποθέσεις που έπρεπε να υπάρχουν αθροιστικά για να απαγορεύεται από το Σύνταγμα), αφού ούτε ψηφισμένο νομοσχέδιο υπάρχει ούτε το ζήτημα που θα κριθεί με το δημοψήφισμα αφορά δημοσιονομικές σχέσεις των Ελλήνων πολιτών με το ελληνικό κράτος. Το δημοψήφισμα αφορά γενικότερα τις πολιτικές, νομισματικές και οικονομικές σχέσεις της χώρας μας με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς (π.χ. όροι χρ...

Αναμφισβήτητα αναγκαίο, επείγον, έξυπνο και εκσυγχρονιστικό μέτρο η χρήση πλαστικού χρήματος (δηλ. χρεωστικών και πιστωτικών καρτών ) για την αποτελεσματική απόδοση του Φ.Π.Α. στο Δημόσιο, που, όμως, χρειάζεται ακόμη αρκετή προεργασία για την εγκατάσταση των ανάλογων μηχανισμών από επιχειρήσεις και επαγγελματίες, τη διασύνδεσή τους με το Υπουργείο Οικονομικών, καθώς και την εκπαίδευση (με τηλεοπτικά μηνύματα, διαφημίσεις κλπ.) του καταναλωτικού κοινού! Γενικότερα, πάντως, το πλαστικό χρήμα ευνοεί την αλόγιστη κατανάλωση διότι δεν μετράς τα χρήματα που ξοδεύεις ενώ, για μεν τη "χρεωστική κάρτα" χρειάζεται ένας λογαριασμός καταθέσεων σε ευρώ στην Τράπεζα με τον οποίο και θα συνδέεται η κάρτα ενώ η "πιστωτική κάρτα" χορηγείται από την Τράπεζα με το τελευταίο εκκαθαριστικό σημείωμα της Εφορίας και έχει ορισμένο πιστωτικό όριο. Η διαφορά τους συνίσταται στο ότι, όταν αγοράζουμε με τη χρεωστική κάρτα, τα χρήματα αυτά αφαιρούνται από τον καταθετικό λογαριασμό μας που, αν...