Αναρτήσεις

Χριστούγεννα 2013! Να γιορτάσεις; Να θυμώσεις ή να λυπηθείς;

              Χριστούγεννα 2013! Να γιορτάσεις; Να θυμώσεις ή να λυπηθείς;           Ελλάδα τέλη 2013! Μια φοβική, παρασιτική και διεφθαρμένη κοινωνία σε πλήρη αποσύνθεση με αντιμαχόμενες τοπικές κοινωνίες, φάρες, φαμίλιες, ομάδες, παρέες και τάξεις συμφερόντων! Ένα μωσαϊκό από πολλές μικρές και μεγάλες μαφίες, με καρικατούτες Δον Κορλεόνε στις ηγεσίες τους! Μια πολιτική τάξη διεφθαρμένη, αμετανόητη, ανίκανη να καθοδηγήσει την κοινωνία και να αναλάβει τα ηνία του κράτους! Μια πολιτική τάξη εμπλουτισμένη με εκπροσώπους απ’ όλο τον απόπατο της χώρας, ακόμα και από ανθρώπους της νύχτας και μαχαιροβγάλτες! Καθημερινά ξεσπάνε δεκάδες οικονομικά σκάνδαλα κρατικών λειτουργών και αποκαλύπτονται πελατειακές σχέσεις των διοικητικών αρχών με τις επιχειρήσεις και τους πολίτες!           Ρουσφέτια, οικογενειοκρατία, ευνοιοκρατία, χρημα...

ΣΕΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑΚΟΣ ΑΝΕΡΑΣΤΟΣ ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ

Όταν ένας πολίτης σχολιάζει, κατηγορεί ή σατιρίζει τον τρόπο διαμαρτυρίας ή ορισμένες δηλώσεις ή συμπεριφορές ή ενέργειες ή ακόμα και τις ενδυματολογικές προτιμήσεις ή την αισθητική κλπ. μιας γυναίκας πολιτικού ή δημοσίου προσώπου, όπως π.χ. της Ραχήλ Μακρή ή της Ζωής Κωνσταντοπούλου, της Τζάκρη κλπ., ορισμένοι, ελλείψει λογικών απαντητικών επιχειρημάτων, χαρακτηρίζουν τον πολίτη αυτό "σεξιστή" και του υποδεικνύουν, ομιλούντες εξ αποκαλύψεως και εκ καθέδρας, χωρίς κανένα πολιτικό ή λογικό επιχείρημα, ότι στους πολιτικούς πρέπει να κάνεις μόνο πολιτική κριτική.... Έτσι ο χαρακτηρισμός "σεξιστής" αναγορεύεται σ' έναν αφορισμό γενικής φύσεως, κάτι σαν το χαρακτηρισμό "ρατσιστής" ή «φασίστας», που εξίσου απερίσκεπτα εκστομίζει ο πάσα ένας διαφωνών και στερούμενος επιχειρημάτων σε κάθε περίσταση, όταν η ενέργειά του άλλου δεν του αρέσει ή διαφωνεί μ' αυτή. Από την άλλη βέβαια, όταν κάποιος άλλος κατηγορεί, αντίστοιχα, έναν άνδρα πολιτικό,...

Η αθλιότητα της νομοθεσίας και η νομοθεσία της αθλιότητας

            Η αθλιότητα της νομοθεσίας και η νομοθεσία της αθλιότητας               Με τον πρόσφατο νόμο 4139/2013 «περί εξαρτησιογόνων ουσιών και άλλες διατάξεις», προστέθηκε στο άρθρο 235 του Ποινικού Κώδικα (που τιμωρεί την παθητική δωροδοκία) μια διάταξη που ορίζει ότι : «Δεν συνιστά δωροδοκία η απλή υλική παροχή προς έκφραση ευγνωμοσύνης». Η συγκεκριμένη νομοθετική προσθήκη επικρίθηκε έντονα από μεγάλη μερίδα της επιστήμης και της αρθρογραφίας του ημερήσιου και περιοδικού τύπου, καθόσον θεωρήθηκε ότι αποσκοπεί στη νομιμοποίηση της δωροδοκίας των δημοσίων υπαλλήλων και στη διευκόλυνση της απαλλαγής τους σε περίπτωση άσκησης κατ’ αυτών ποινικής δίωξης. Στη συνέχεια, το Υπουργείο Δικαιοσύνης, διασκεδάζοντας τις εκφρασθείσες υποψίες και επικρίσεις, έσπευσε να απολογηθεί, δηλώνοντας σε επίσημη ανακοίνωσή του, μεταξύ άλλων, ότι «η διάταξη αυτή αναφέρεται αποκλειστικά ...

Οι νέοι, τα πτυχία, η εργασία και η ξενιτιά

Στην Ελλάδα όλοι σχεδόν οι νέοι είναι πτυχιούχοι, μεταπτυχιούχοι και διδάκτορες… Η πλειοψηφία των νέων διαθέτει τουλάχιστον ένα πτυχίο… Και αν τύχη ο μπαμπάς και η μαμά να έχουν και λεφτά - γεγονός που μέχρι τώρα ήταν ο κανόνας, αφού μέχρι πρότινος υπήρχαν τα "δανεικά" - ο αριθμός των πτυχίων ανεβαίνει… Κι αν, στο κάτω κάτω, δεν κατορθώσει κάποιος να μπει σε ελληνικό Πανεπιστήμιο – δηλαδή αν δεν καταφέρει να γράψει πάνω από τη μονάδα- τότε μπορεί να "ξενιτευτεί"... για να "σπουδάσει"... Βέβαια, το «ξενιτευτεί» είναι τρόπος του λέγειν, αφού τα κινητά τηλέφωνα, τα ταχυδρομικά δέματα και οι επισκέψεις των γονέων δεν αφήνουν τα παιδιά να νοιώσουν τη ξενιτιά… Όπως, επίσης, τρόπος του λέγειν είναι και το "σπουδάσει"… Ρουμανία, Ιταλία, Βουλγαρία, Τσεχία, Σερβία… Χώρες γεμάτες Έλληνες ….«ξενιτεμένους φοιτητές»…. σε "αχαρτογράφητα" πανεπιστήμια...  Πτυχία, αμφίβολης ή μηδαμινής αξίας, όπως, άλλωστε, και πολλά ελληνικά…. που δεν μπήκαν ποτέ σε ...

Τις πταίει

Τις πταίει; * (= Ποιος φταίει;) Απαραίτητη προϋπόθεση για να βγούμε από την (πρωτίστως οικονομική και κοινωνική και, δευτερευόντως πολιτική) κρίση που μαστίζει την κοινωνία μας είναι, αφενός, να καταγράψουμε με ειλικρίνεια την κοινωνική πραγματικότητα και, αφετέρου, να αποδεχθούμε τις παθογένειές της. Στη συνέχεια οφείλουμε να επιχειρήσουμε τη θεραπεία τους. Το καλοκαίρι έφθασε αισίως στο τέλος του αλλά οι δρόμοι της πρωτεύουσας και οι χώροι εργασίας (δημόσιοι και ιδιωτικοί) δεν λένε να γεμίσουν ανθρώπους και δη εργαζόμενους. Λίγοι έχουν επιστρέψει στις εστίες τους και, βέβαια, στις «εργασίες» τους. Οι δημόσιες υπηρεσίες έρημες από υπαλλήλους και κόσμο, εκτός από τις Εφορίες και τις υπηρεσίες υγείας. Ο ιδιωτικός τομέας (εμπορικά καταστήματα, γραφεία κλπ.) πνέει τα λοίσθια. Πάντως, για να είμαστε ειλικρινείς, λέγοντας «έχουν επιστρέψει στις εργασίες τους», δεν ακριβολογούμε … Γιατί, έχω αρχίσει να πιστεύω ότι σ’ αυτή τη χώρα λίγοι άνθρωποι εργάζονται… Οι περισσότεροι γυρίζουν ...

Οικογενειοκρατία, νεποτισμός και φοβική κοινωνία

1. Νεποτισμός, ευνοιοκρατία και αναξιοκρατία . Νεποτισμός είναι η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που δίνει σε κάποιον η θέση που κατέχει, για να εξασφαλίσει σε συγγενείς και φίλους αξιώματα, δημόσιες θέσεις κλπ. Έτσι, λοιπόν, επειδή ο Βύρων Πολύδωρας διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής για μια ημέρα, για το λόγο αυτό απέκτησε το δικαίωμα να διορίσει την κόρη του σε οργανική θέση μετακλητού υπαλλήλου της Βουλής. Βέβαια, το δικαίωμα αυτό του το δίνει ο νόμος και ο Πολύδωρας έσπευσε να το εκμεταλλευτεί για να εξασφαλίσει επαγγελματικά και οικονομικά την κόρη του, όπως θα έκανε κάθε (έλλην) πατέρας για το παιδί του, που δεν θα επιθυμούσε να το αφήσει "απροστάτευτο" να εργαστεί στον ελεύθερο και άγριο στίβο του ανταγωνισμού του ιδιωτικού τομέα, παρά τα πτυχία και τις ξένες γλώσσες που διαθέτει. Έλλειψη εμπιστοσύνης στις ικανότητές της; Υπερπροστασία; Φόβος μπροστά στο άγνωστο; Κρατικοδίαιτη νοοτροπία; Έλλειψη εμπιστοσύνης προς τους μη συγγενείς; Το συμπέρασμα είναι ότι σ' αυτή τη χ...

Σύντομο ιστορικό της μοιχείας

Η ΜΟΙΧΕΙΑ (Με αφορμή το πρόσφατο βίντεο του Ρώυτερς με την εκτέλεση μιας γυναίκας μοιχού από Ταλιμπάν)           α) Γενικά . Η μοιχεία, δηλαδή το ποινικό αδίκημα που συνίσταται στη σεξουαλική σχέση ενός έγγαμου με άτομο διαφορετικό από τον ή την σύζυγό του, είναι τόσο παλιά όσο και ο θεσμός του γάμου και της οικογένειας. Η κοινωνική της απαξία ποικίλλει από εποχή σε εποχή, από κοινωνία σε κοινωνία και από πολιτισμό σε πολιτισμό.           β) Η μοιχεία στον κόσμο. Ο κώδικας του Χαμουραμπί (1800 π.Χ.) στη Βαβυλώνα προέβλεπε για τη μοιχεία την ποινή του θανάτου με πνιγμό. Οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι τιμωρούσαν ακόμη και με την ποινή τον θανάτου τη μοιχαλίδα, ενώ η ποινή για τον μοιχό δεν ήταν αυστηρή.           Οι τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός, Μουσουλμανισμός) είναι κατηγορηματικές στην καταδίκη της μοιχεί...